Uzaktamısın o zaman sen yoksun

İnsan ruhunun garipliklerinden mi bilmem ama kendini özel  hissetmesini ister . Bir saç uzatır ,bir keser, yada da öyle renkli giysiler giyer ki ona bakmadan geçmeyiz   .
    Hele hassas romantik insanlardansanız ,ille  bir şekilde  onu dışa yansıtıırsınız . Dinlediğiniz şiir müzik sözlerini yazanların yaşanmışlıkları ve hayal dünyası sizi sarıp sarmalar sizi de peşinden götürür.
Çok değil sizde aslında  bu serüvenin içinde olmalısınız   ki okuyorsunuz .. Okumayı sevenlerdenseniz size derya deniz değil mi kelimeler ve serüvenler ..Hayata bakışımız  bazen soluyor , günlük işlerin peşinde bir amacımızın peşindeyken bambaşka şeylerle buluyoruz kendimizi .Gençliğin ve gelişmenin tüketildiği zamanlarda bir aile bir iş edineyim derken ömrümüz bitmiş araya sizin olmayan dertlerle boğulurken buluyorsunuz . 
 Bir kaç gün önce bir yavrunun , çok sevdiği futbolu oynarken top sahasının ortasında yere yığılıp Rabbi'ne yürüdü ve herkesi  yakıp yıktığını gördüm . Benim yüreğim onun oğlumdan on beş gün küçüklüğüne mi takılıp üzüldü sizce . O  da benim evladım olabilirdi onun ana babasın yüreğindeki  yangın gibi özlemle tutuşurmuydu .Yoksa onun duran kalbi çok yakınım da kinin kalbinin de durmaya ramak kalması mı .
  Evet insanın üzüldüğü elimizdekinin ölüp gideceği ve sanki o yokken ne yapacağımızı bilememiz . 
Uzak kalınması özlememizdir bizi insan yapan . Yanımız da kinin değeri olmaz ne zaman ki kaybederiz ..
  Şair olmak  yada yazı yazmak aslında biraz kaybetme ve acı ile yoğrulması ile meydana geliyor ..
 Ey Alllahım iyi ki uutturuyorsun bize dertlerimizi ,yoksa ne yapardık . Aynı şu gelen   sonbaharın düşen yaprakları gibi kızarıp yere düşerdik ve o kuruyan dalların rüzgarda kırılıp kaybolması gibi yok olur giderdik.