Yar diyemedim gönlümce sevemedim seni

Baktık uzaklara hep  dertlere gömülüp  yanımızdakilere sevdiğimizi söyleemedik .Yanı başımız dakileri kırıp bir kenara atıyoruz .

     Ya ne var ki , ilk kalp titremelerini nasıl unuttuk.  Dnya bu kadar mı gözümüzü gönlümüzü kapattı .Geçim  derdimi dünya sevgisimi  ,kırıp geçiriyor  bizi .
Sevdiklerimizi toprağa verirken yaygarayı koparıyoruz ama    sonra o başka yere yolcu gitmiş gibi unutuyoruz ,bayram olacak cuma akşamı olacak kki hatırlarsak ve birazda imanlıysak ona rahmet yollayacağız .
                Ey hastahane koridorları diliniz olsa sizi arşınlayan ayakların sahiplerinin dertlerini  dinleseniz . Hepsinin yüreğinde o koku var , ölecek mi ,iyileşecek  mi . Bir umut ...

Geldi bi kara duman
Dağlarun arasina
Kaderum da benziyor
Dumanun karasina
Göresledum yarumi
Hasret yureği dağlar
Gözden yaş akmaz ama
Kalbum oturmiş ağlar
Sensuz bu yaylalarda
Gülum zaman geçer mi
Sen çikmazsan yaylaya
Dağlar çiçek açar mi
Sevduğum sigarani
Ne of çeker içersun
Al beni da yanuna
Ne hasretluk çekersun
 Zaman kısa ,etrafınızdaki sevdiklerinizi  sevdiğinizi gösterin, boş işlerle hayatınızı heba edip
kendinizi ve yanı başınızdakine  yabancı   gibi davranmayın  .
Sevmek isteyen sever , yeter ki aç gözlü olmayın .Dışarıdaki de yanıbaşınız dakinden bir farkı yok . Siz özel   istiyorsanız hayatı , insAnı nasıl seveceğinizi öğrenin  . Ne para ne pul ne  de dünyalık sizi iyi yapmayacak . Paylaşacak biri olmadıktan sonra her şey değersiz kalıyor.

Bütün insanlar gibi yanlız

   Gecenin kaçta kaçı yalnız geçirilir , yalnız yapayalnız geçirirlerde farkında bile olmazlar , beyin yalnız değildir .

Hele hele bu zaman da yalnızlık daha da arttı . Eller tuşlar da gözler ekranda , bu teknolojinin hiç sevmediğim yanı kaleme düşman olması , evet kalem de yalnızdır senin gibi , yazdığı kağıt gibi . İnsan sevdiği şeylerle nasıl mutluysa kalemde kağıt da öyle . Ama mutlu insan yok profili var . Orada kocaman bir gülümseme ve hep mutlu pozlar , en güzel yerler , en güzel kelimeler , ilgi çekecek şeyler yazılır çizilir . Ama kimse acısını sıkıntısını aktarmaz , aktarsa bile en anlamlı sözleri şiirleri seçer . Kısacası her şey reklam tarzında .
  Bazı insanlar için burası cennet , egolarını tatmin etmede onlar için bulunmaz bir yer burası . Bazen de yazıp çizenlere fırsat . Ama hepimiz yalnızız , sevdalar bile yalnız   oldu burada .

Bu arada bu ezgiyi dinliyorum , hani hislerde duygularda yalnız değiliz , somut  bir şeyler olunca paylaşılabiliyor , gecenin bu vaktinde saati geri almayı da unutmayın , bir saat kendinize uyku molası verirsiniz , koşturmayın geç kalacam diye .

Aslı sevgidir insanın

       Yıldızlar da bir garip , zoom olmuş gibi , büyük , gök yüzüne bakın hava açıksa , o iki yıldızı göreceksiniz , bakın pırıl pırıl , parlıyorlar , kafalar gök yüzüne çevrilince yıldızlardan öteye akıllar  gidiyor , kainatta yanlız olmadığını hatırlıyormusun . Bak nası ışıl ışıl , yanlız olmadığını bilmen gerekiyor , bir şey bir yere konmuşsa bunun sebebi var . İnsan niye yaratıldı sanki , savaşsın , ev bark yapsın diye mi ?
        Sevmeyi sevilmeyi bildiği ve bu uğurda ölmeyi göze alması yetmez mi . İNSANın en değerli hazinesi canıdır . Ölünce geride ki hiç bir şey onu ilgilendirmez çünkü . Dünyanın hazinesini de serseniz de o can geri gelmez . İnsan sevgidir aslında , insan ne olduğunu unutursa o insan değil , yürüyen iki bacaklı bir varlık oluyor . Aslını unutursan eğer , sevmeyi sevilmeyi yaşamadan sönük yıldızlar gibi kalıverirsin .