Dağlar kardeştir

    Sabah kalktığınızda güneşin doğuşunu benim gibi  eskinden karşı   ki dağlardan görürmüydünüz bilmem ama o dağları uzun zamandır görmüyor , Şimdi karşı ki dağdan güneşin batışını görüyorum .
Denizden batan güneşse burada doğuyor . Sanki zaman tersine işliyor dağlar ve denizler yer değiştiriyor güneşe karşı .
Evet Bayram geliyor ve biliyorum ki gurbette olanları bir sızıntı aldı gitti .Etrafınızdakiler hepsi kendi dünyalarında ama memleket  ile sıla gibi mi olur .

Şöyle önce sılahi rahim yapacaksın , sonrada öte köye göç edenlerin yanına varıp , fatihalar yasinlerle bayramlarını kutlayı verecek insan .
 Dünyalık bizi hiç bırakmayacak orası kesin , bu gün oldu ve temizliğe  , tatlılara dünden belkide önceden yapılmıştır .Yolda olanlarımız vardır ,  tatil zaten başlandı ve bayram tatilide başlayınca memlekete koşturanlar , gözleri uykulu bayram  
çocuklarıyız............. Bayramınız şimdiden hayırlı ve şen , huzurlu geçmesi temennisi ile iyi... bayramlar ...iyi tatlı yemeler
BİR OF ÇEKSEM KARŞIKİ DAĞLAR YIKILIR
 BUGÜN POSTA GÜNÜ CANIM SIKILIR SIKILIR AMAN AMAN
 ELLERİN MEKTUPU GELMİŞ OKUNUR
 BENİM YÜREĞİME HANÇER SOKULUR SOKULUR AMAN AMAN 
 ŞU KARŞIKİ DAĞDA BİR TOP KAR İDİM
 YAĞMUR YAĞDI ILGIT ILGIT ERİDİM ERİDİM AMAN AMAN 
 EVVEL YARİN SEVDİĞİDE BEN İDİM ŞİMDİ UZAKLARDAN BAKAN BEN OLDUM BEN OLDUM AMAN AMAN

Mazi bir kuş

       Geçmişimiz , geleceğimizin bir yıldızı gibi bizi hep takip edecek . Bedenimiz yaşlandıkça geçmiş hatıra diye beynimize yazarken.
 Şöyle bu saate sahuru beklerken , bir köpüklü kahveyle uykumuzu kaçırarak mazide geriye bakınıyorum .
Belki bir daha ki seneye sahuru göremeyeceğiz belki bir daha kine kahveyi içemeyecek sağlıklı olamayacağız . Ama bu sahur var ya beklemesini güzel hele sokan eskiden kalan dostları beynimizde hatırlatan anılar.
 Kimler gelip geçti şu ömrü hayatımızda , belkide bazı insanları nasıl oruç tutup yemek içmekten vazgeçip oruç tutuyorsak , belli zamanımıza da hayatımıza zararlı ve zarar verecek olay ve kişilere , niyet edip uzaklaşmak lazım .
Hayat dört dörtlük değil belki ama , uzaklaşmak ve temizlemek ve yeni sayfa açmak , çoğu zaman en güzel fikir olabilir . Tabi hatıralar ve insanların hayatınızdan çıkması nasıl mümkün , ne kadarını silip atabilirsiniz .
Aileniz oluşunca , yuvadan uçunca geriye dönüş yok gibi hep ileri ileri gidiyor ve hayatlar özelleştikçe   . Menfeatler çoğalınca her işin şekli değişiyor .
 Br bakıyrsunuz mazinizden unuttuğunuz anı gelip sizi buluyor ve geri dönme mümkünatı malesef çok az olabiliyor . Ve kelimler kalbe gidip size dizi dizi ,   satır satır geliveriyor .

• yüzümde tebessüm arama dostum… mazîdeki büyük sevgidendi o…
• ağlıyorum diye hor görme beni, mutluluk mu kaldı; eskidendi o…
• dostlar oldu birer yabancı gibi, hasret çöküverdi bir sancı gibi…
• yollarda dolaştım kimsesiz gibi, bir daha sevmek yok eskidendi o…
• sevdanın yerini dertler doldurmuş, ayrılık gönlümü yaktı soldurdu…
• herkes bu mecnuna vurdu, öldürdü… yaşıyor sanmayın, eskidendi o…
• dostlar oldu birer yabancı gibi, hasret çöküverdi bir sancı gibi…
• yollarda dolaştım kimsesiz gibi, bir daha sevmek yok eskidendi o…

Neyse maziyi bırakalım da ,bu gün arefe , dostları yarın evlerimizde ve onların evlerinde karşılaşma birbirimize ikram günü , bedeni ve ruhu temizleyip bayramı karşılayalım . Ah eski   bayramlar ,evet  o güzel gencecik zamanlar , büyümek bazen hiç hoşuma gitmiyor . Evde beklemek elinde kolonya yada gülsuyu ve tatlı  ikramlıklar .

Sahiplerini beklerken hatıraların sahiplerinin çoğu yoktur o ikramda ve yaşlandığını birden ve öksüz  yetim olduğunu anlayıverirsin . 

Bilemezsin ki gönül ne çeker

     Gönül ne çekerse kendi etiğinden çeker , bir hayale bir tatlı söze ,bir güzel göze her şeyini verir . 

Verdiği değeri karşıdan bekler , bulamayınca da hayal kırıklığına uğrar , uğrar uğrar. İnsan nasıl bir sevgi bekler , insanlar içsel güdülerinden neyi neden yaptıklarını bilemiyor ve buna sevgi diyorlar. Aslında gördüğü görüntüye aşık olmuştur , Hal bu ki  görüntünün de bir ruhu var , o ruh size gerektiği gibi hoş gelmeyebilir ve beğenmeyebilirsiniz . Bunu anlayana kadar uzun bir yol kat etmişsinizdir ve geri dönüşü yoktur .

 Ama bazen gerçekten sevdiğinizin ruhuda var lakin bu seferde başka şeyler çıkar . Gerçek sevgi kavuşulmayan sevgiliye duyulan özlem değilmidir .Kavuşulunca dünya ve insanlar o sevgiyi unutturur güncel hayata dönersiniz . Unutuluyor ve unutuğunuz anda da , eğer sevgi saygıda kalmazsa bitiyor .

En son sevdiğinizin gözlerine ne zaman baktınız ,  kaçırmadan . Sevgi ne zaman sevgi olmuştur sizde . Uzak mıdır yoksa yanınızda ama bir o kadar uzak mıdır . 

Sınavdayız uşağum keyif çatmaya dünyaya mı gelduk?

İnsan doğar ya , elini dünyaya yumulu yumulu dünyaya sallar ,bir nefes alır ve o çığlığı basar , ıngaaaa .  Ola dünya kolay yer mi , her yeri tuzak her yeri batak . Ana denen varlık olmazsa o dünyaya gelen  o yumuk elli ,o yumuk gözlü kocaman bakışlı can onca can acısına rağmen merhametle doldurulmuş ana tüm acılardan sonra bile o cana tüm kötülüklerden bir kalkan olur ya  .. EE  bebeğim eee,,Dünyaya gelen can sen ne tatlı şeysin değil mi. Can mı kan mı bu ne .. Ey dünya senin bağrında kaç can var . Ne hikayelerin var ,o hikayelerde ne  dertler anlatılmıştır , yaşanmıştır .   Ah be dünya gelen biz giden biz şu bağrına acı sokan bu kadar bu canlar neyin derdinde de bu kadar acı feryatlar yükselir semaya . Unutulan kaybolan ve peşi sıra gittiğimiz kıyamete , daha ne canlar gelip , gidecek .   Ola biz efkarlandıkça şu bahşettiği dünyada ki nimetleri paylaşamıyoruz . Ne oluyor , bize misafirliğimizi unutup ev sahibi mi olacağız acep . Çalışmadan dünyada zenginlik çalışmadan ahirette cennet istiyoruz  ... Beni anın diyor da biz gelişi güzel anıyoruz  Her vakit namaz da biz güya konuşmak muhabbet etmek için , kıyama geçiyoruz o bile dünya ile dolu . Ola ne biçim canız , evladımız kardeşimiz ,canlar bizi aramaz sormaz sa üzülür küseriz , ki ki biz kuluz , bize ihtiyacı yokken ne oluyor ne bu kibir ne ukaluluk , yarın deye deye öteleyip Azrail   ile merhabalaşıyoruz .   Şu koca derya deniz Dünyamız da iki gözümüz kadar merhametsiz gözler olup çıktık ...Ne sevgimiz ne merhametimiz ne de insanlığımız mertçesine . Yamuk insanlar olduk çıktık . Her işimiz yamuk , üç gün yaşacağımız günü unutup , kendimizi romanlar yazıp çiziyoruz . Ne hamd etmesini nede ibadet etmesini ne de yaşamasını biliyoruz. Robotlaştık olduk birer makina .Çocukken başlıyoruz sınav maratonuna yirmi yıl habire sınav sınav ama hakiki sınav için çıt yok. Kibre bak sen , her işimiz tamam ya , Nasıl olsa bizim yüreğimiz temiz . O sınavı geçeriz . Zahmetsiz Rahmetsiz değil mi . Hiç canını sıkma hiç nefsini ezme , o ne derse doğrudur değil mi .

Sana kalbimi açtım dertlerimi paylaştım

        Dünyanın sıkıntıs ne , nereye gider , ölenler kalanlar ve dünyanın döngüsü bir gün bitecek .Bitecek de bir kadın ve bir erkeğin evlenip yuva kurmasıda bitmeyecek . Bazen yarım kalacak ve hayat kaldığı yerden devam edecek.
  Göz yaşları içinde kucağında evlatlarına sarılan babanın hiç kıpırdamayan küçük bedenleri karşısında yakarışı ve onları kucaklayıp öpe öpe doyamıyor ve birde bakıyorsunuz elleri bağlanmış kokmasın diye buzlarla etrafları çevrilmiş . Ey Rabbim sözün bittiği nokta işte orası .Savaş yüzünde milyonlarca aileler paarçalanıyor ve biz hiç bir şey yapamıyoruz . Medeniyet dediğin avrupa kendilerinden bir köpek kaybolsa yaygara koparırken , bu savaşa seyirci kalıyor . Bu savaşı başlatan ve yürüten bu medeniyet yüzünden , ölenler hiçe sayılıyor. Baktıkça o mazlumlara Rabbe yalvarıyoruz , ya Medet . Peki biz sorumluluğumuzu yapıyormuyuz . Hayır Vallahi yapmıyoruz , bütün gün sosyal sitelerde cirit atan bizler niye yaygara koparmıyoruz , ya bu insanlar kapımızda ölüyorlar bazılarıda bize ne bizi ilgilendirmez diyor .
İnsanların kalbi gerçekte nasıl böyle vijdanla yaşıyor nasıl bu hale geldi , ya öldüren kimi öldürüyor ve ne için . Kim için , sorulması gereken bu ...
Bu mazlumların ahı yerle gök arasında inlerken bizim sağırlımız niye, niye .
Aşklarımı bitti bu insanlar ne ara başka canavara döndüler , kendilerini ne sanmaya başladılar . Onlarda bir annenin babanın evladı değilmiydiler ,kim bu insanların eline o silahları verdi de birbirlerine düşman etti .
   EY bizi bize düşman edenler , sizde öleceksiniz şu dünyada ölmeyecek var mı , neyi paylaşamıyorsunuz . Kime düşmanlığınız , insanı öldürmek ne demek . Öldürülen hesap sormayacak mı senden . En çok ta bu büyük ülkelere şaşırıyorum , size ne başka ülkelerden size ne . Kendinize yapın iyilik çekin o kanlı ellerinizi mazlumların üzerinden . Şiirin kahramanlarını öldürmeyin , öldürmeyin ademleri havvaları ve onların çocuklarını .Çekin ellerinizi ,size beddua etmek mi , Ya Rabbi ! şu şehirlerin yıkıntılarında kaç can ezildi yok oldu . Sana varan bu canlar bizden hesap mı soruyor Ya Rabbim , affet affet kardeşim , kalpleri ölen insanlardanız . Öldürmeyi öğretiyorlar bize ,internette çocukların farelerinde hep silah vuruyorlar öldürüyorlar . Ne bilsinler insanlığı, oyun bu onların için ..

 Peki bu öldürenler o oyunları bile oynamadan öldürüyorlar . Ne içinnnnnnnnnnn
Peki sırlarını  açacağın birileri kalmayınca yaşamak ne için olacak ..İnan insanlar , temiz ve Yaradan için yaşayanlar . Bu zulme son verecek bir gün ama o güne kadar , mazlumlar , zalimlerden ve ebedi düşmanın şerrinden kurtulamayacak . Hiç olmzsa dua edin ve mazlum yüzleri yayın belki o medeniyetteki iyi insanlar bunu görürde bu zulme sandığınızdan daha fazla erken sürede son vermesine sebep olur . Onların çoğu bu olayları bile bilmiyor . Parmaklarınızı tanımadığını o insanlara paylaşın , çünkü onnlarda ademin ve havvanın soyundan .

Kalbinize verilen sözü tütün

Acayip bir giriş yapmadan kendimize ve çevremize verdiğimiz sözleri anımsasak ya. .                                            Kim bilir ne kadar fazla söz vardır. Yüreğimizin diğer kısmını bir yerlere koymuşuz ve arada bir nağme bir söz geriye doğru götürsede herşeyi bitiriyoruz .
Aşka dair ne varsa unutsakta o iince kalp sızısı arada çarpacak. Acabalar ve o kalp çarpıntısını her bir dem gizlice ortaya çıkacak .
   O yürek mi kaldı ,diyenlere
   Ölmüş deyip sala verende

   Bir fatiha okuyup , geçmişe gömende
    Acep diyenlere , geri gelemeyenler
    Ne saklı varsa yüreklerde ,
    Eğer birde , kararmamışsa
    Hatırlarsın işte ...
Ama İŞTE HAYAT SİZİ unutturacak , yaşanmışlıklar sıkıntılar ve tarih size her şeyi kısa ürede unutturacak .
 İşte boş olduğunuz bir vakitte yada göz ucuyla , gördüğünüzde , o ince tel  tınlayacak . Belkide bazen yav diyeceksiniz bunun için mi heba ettim yüreğimi diyecek ve kendinize kızacaksınızz. Her şeyi hatıra diye saklamak bazen bir çöplükten farkı yok . O yüzden eskiyenleri atmak gerekiyor ki hayata daha sımsıkı sarılalım .  Hayatta tekrar gelemeyeceğimiz için , en iyisi ne yapabilirim diye önümüze bakacağız . Hayat çok güzel , birileri karartmaya çalışsada , onlar yüzünden bu hayata küsmeylen zaman geçirmeye değmez . Şahsen fazla efkarlandıracak şeyler dinlememeye bakarım.

İnsanlar sıkıntı çekmeyi sevmiyor

    Yaşamın bize verdiği (Kaderin) bazı cilveli ve sıkıntılı dönemlerde ,insanların içinde bir volkan patlayacakmış hissiyle , yaşarken . Hayatının hep böyle gideceğini zannediyor velev ki de gideni de var . Sıkıntıya hiç tahammül edemiyoruz ve yanımızda ki insanlarda uzaklaşınca ne yapacağımızı şaşırıp kalıyoruz . Bildiğiniz duaları sıralarken her şeyin sahibinden medet bekliyoruz .
Bizi bu kadar seven ve öyle güzel yaratan duamıza karşılık vermediğini sanıyoruz . Halbuki bizim sıkıntımız karşımızdakilerin de imtihanı olduğunu bir bilselerdi .
      Biliyormusunuz bazen , sıkıntı sandığımız şeylerin aslında öyle dert edilecek kadar önemli olmadığını da görüyoruz , sadece bu dertler ve sıkıntılar esnasın da dostlara ve sevdiklerimize ihtiyaç duyarız . Güzel sözler, yada doğru iletişimle o sıkıntılar bile yok olabiliyor . Bazen dertlerimizin ne için olduğunu düşünmemiz gerekiyor . Hatalarımızın eserleri bunlar . Söylediklerimiz ve istediğimiz fazla dünyalığın mamulleri bunlar . Düşünün ki sonumuz sadece kara toprak ve götüreceğimiz bir cesedimiz .
  Yaradan bizi ne için yarattı sanki , bu kadar dünyalığı kazanalım da sonra ölelim diye
mi . Benim düşüncem , insanın sevme kabiliyetinin ve dostunu bilmesi , onun uğruna her şeyini verebilmesi.
  Ey dost , ey sevgili ,ey her şeyin sahibi , sen ne güzelsin .

          Bu gün , yavruma şöyle baktım , evet onun eseri , bu kadar zahmet şu gülümsemenin sabrını veren , Ey Rabbim Seni çok SEviyoruz .....